Tetik Parmak: MR ve röntgen bulguları

MR ve yüksek çözünürlüklü ultrason, A1 pulley kalınlaşmasını normal 0,5 mm eşiğinin üzerinde, flexor digitorum superficialis ve profundus tendonlarında pulley seviyesinde iğsi nodüler kalınlaşma veya artmış T2 sinyalini ve tenosinoviti gösteren fleksör tendon kılıfında sıvıyı ortaya koyar. Dinamik ultrason, aktif fleksiyon-ekstansiyon sırasında tendonun pulley’de takılmasını doğrudan gösterebilir. Tetik parmak romatoid artrit bağlamında ortaya çıktığında, MR diffüz fleksör tenosinoviti, sinovyal proliferasyonu ve cerrahi yaklaşımı değiştiren tendon erozyonunu gösterir. Yapay zekâ bu görüntüleme terimlerini açıklayabilir; ancak tendonun neden takıldığını veya iltihabi bir hastalığın etkisi olup olmadığını doğrulayamaz. Nedeni bir hekim değerlendirmelidir.

İleri glikasyon son ürünleri, A1 pulley ve fleksör tendon kılıfı dahil kolajen açısından zengin yapılarda birikir; uzun süredir diyabeti olan hastalarda diffüz kalınlaşma ve uyum azalmasına yol açar. Diyabetli hastalarda tetik parmak yaşam boyu prevalansı genel popülasyondaki %2-3'e kıyasla %10-20'ye ulaşır ve sıklıkla birden fazla parmak eş zamanlı etkilenir. Kortikosteroid enjeksiyonuna yanıt oranları diyabetli hastalarda belirgin şekilde daha düşüktür; diyabeti olmayanlarda %80-90 iken diyabetlilerde yaklaşık %50-60'tır. Bunun bir kısmı glukokortikoidlerin geçici olarak kan şekerini yükseltmesinden, bir kısmı da glikasyon kaynaklı patolojinin antiinflamatuvar tedaviye daha az iyi yanıt vermesinden kaynaklanır. Bu nedenle, kalıcı takılma semptomları olan diyabetli hastalarda A1 pulley gevşetme cerrahisi daha erken düşünülmelidir.

Konservatif tedavi, metakarpofalangeal eklemi 0 ila 15 derece ekstansiyonda atellemeden başlar; interfalangeal eklem hareketine izin verilir ve buna antiinflamatuvar ilaç ile aktivite modifikasyonu eşlik eder. Fleksör tendon kılıfına kortikosteroid enjeksiyonu primer olguların %60-90’ında tetiklemeyi düzeltir; başarı, diyabetik olmayan hastalarda ve erken evre hastalıkta daha yüksektir. Cerrahi yönlendirmeden önce altı ila sekiz haftalık aralıklarla iki ila üç enjeksiyon önerilebilir. Ultrason eşliğinde iğne ile perkütan A1 pulley gevşetmesi etkili, poliklinikte uygulanabilen bir alternatiftir. Açık A1 pulley gevşetmesinin başarı oranı neredeyse %100’dür ve nüks minimumdur. Yaygın tendon dejenerasyonu, kısmi yırtık veya romatoid tenosinovit için MR bulguları, tekrarlayan enjeksiyon girişimlerinden ziyade daha erken cerrahi planlamayı destekler.